Γυναικό-Σοφίες ενός γυρολόγου

Στο νεόκτιστο παζάρι η ζωή κυλούσε ήρεμα... Λίγοι δυστακτικοί πελάτες περιδιάβαιναν τους σκοτεινούς πάγκους και οι τελάληδες για κάποιο ιδιαίτερο λόγο δεν φώναζαν για την πραμάτεια τους, αλλά απλά ψιθύριζαν. Και όλοι αυτοί οι ψίθυροι μαζευόταν στον αέρα και πετούσαν σαν πεταλούδες μέσα στη φωτιά.

Εκεί, ανάμεσα στους λίγους περαστικούς τον είδα. Μαύρο πετσετοτουρμπάνι στο κεφάλι, και από μέσα μπλε καπελάκι. Γέρος, πολλές ρυτίδες πλήγωναν το πρόσωπό του. Με πλησίασε:

"Έλα να σου πω τι έμαθα για τις γυναίκες, μη σε ταλαιπωρήσουν κ εσένα όπως έκαναν κ εμένα".
Γεμάτος περιέργεια, αλλά αφού δεν είχα και τίποτα άλλο να κάνω... τον άκουσα ενώ έτρωγα ένα μανταρίνι (ή μάλλον περισσότερα)

"Είναι μαγικά όντα οι γυναίκες παιδί μου. Πολύ μαγικά για να τα καταλάβουμε. Ακόμα περισσότερο και από τους πλατύριγχους (σσ. δεν πιστεύω ότι οι πλατύριγχοι είναι μαγικά όντα, αλλά για να το λέει ο γέρος κάτι θα ξέρει)Και είναι ακόμα πιο μαγικό από όταν μια από αυτές ρίξει το βλέμμα της και ασχοληθεί μαζί μας(σσ. ουυυ μουνόδουλοι). Τονωνόμαστε, το παίρνουμε πάνω μας, χαιρόμαστε και τρεφόμαστε από τη μαγεία τους.... ή τουλάχιστο έτσι νομίζουμε.

Παρ'όλα αυτά, ανάμεσά τους υπάρχουν πολλά βδελύγματα. υποκατάστατα γυναικών, τιποτένια ανθρωπάρια (σσ εδώ κάπου τον έχασα, ξεφλουδίζοντας ένα ακόμα μανταρίνι) που όταν βλέπουν μια τέτοια όμορφη κατάσταση, χώνονται, πλανεύουν και αποπροσανατολίζουν.Με λόγια και με πράξεις χαλάνε όποιο πρόγραμμα έχουμε εμείς οι άντρες και μας απομακρύνουν από το στόχο μας. Και εμείς οι χαζοί ιδρώνουμε, σκεφτόμαστε, χαλιώμαστε και στις περισσότερες περιπτώσεις μας αρέσει κιόλας αυτό (γιατί είμαστε μαζόχες, ναι ναι!).

Όταν καταλάβουμε το λάθος μας , ότι γίναμε δηλαδή ταπεινά υποχείρια των αιδιακών υγρών κάποιου τιποτένιου γύναιος τρομάζουμε, δεν ξέρουμε τι να κάνουμε απομακρυνόμαστε και ελπίζουμε ότι κανείς δεν θα το πάρει πρέφα...

Κούνια που μας κούναγιε. Το να εμπιστεύεσαι γύναια όπως αυτά που σου είπα πιο πριν είναι σα να βάζεις εις το κώλον/ορθόν τμήμα του εντέρου σου αράβικα μαχαίρια. Ξεβολεύει, ματώνει και τσούζει! Διότι τα γύναια αυτά υπό τυμπανοκρούζουν μέσα από παράφονα άσματα και νοερά ποιήματα τα όσα έγιναν, χαλώντας οιαδήποτε δυνατότητα ηρεμίας.

Και ως γνωστόν, οι γυναίκες είναι επι το πλείστον αγριόγατες... Χαδιάρες, παιχνιδιάρες αλλά ξεσκίζουν με τα νύχια και τα δόντια τους. Έχουν δε τη μοναδική ικανότητα να αισθάνονται το παραστράτημα οιουδήποτε. Και χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι δεν μπορούν να συγχωρέσουν ούτε ένα λάθος, το οποίο έγινε ελαφρά τη καρδία, δε σήμαινε τίποτε, γκρεμίζοντας έτσι ένα πιθανά πολύ πολύ όμορφο μέλλον γεμάτο εμπειρίες και τρυφερότητα. (σσ. εδώ άρχισα να τρώω το άλλο μανταρίνι , μιας και η ιστορία του γέρου μου φάνηκε βαρετή).

Γι΄αυτό και εγώ απέχω από αυτές... δεν τις αντέχω...τις έχω γραμμένες στα αρχι...."
Εκείνη τη στιγμή μια γιγαντιαία γυναικεία φιγούρα εμφανίστηκε από το σκοτάδι, αρπάζει τον καημένο τον παπούλη: "ΚΑΛΑ ΡΕ, ΠΑΛΙ ΞΗΜΕΡΟΒΡΑΔΙΑΖΕΣΑΙ ΕΞΩ.. ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ". Τα συμπεράσματα δικά σας :)

Αυτό που κατάλαβα είναι ότι με λίγα λόγια, όσον αφορά στις γυναίκες, οι μαλακίες πληρώνονται και μάλιστα πολύ πιο αδρά από όσο αξίζουν. Το χρηματιστήριο μαλακίας-πληρωμής που διευθύνεται από τις γυναίκες είναι εξαιρετικά περίεργο και ανισόρροπο. Ας προσέξουμε λοιπόν, διότι οι μαλακίες είναι πολύ πιο εμφανείς από όσο νομίζουμε και πάντα θα υπάρχουν όντα που θα τις διαδώσουν σαν μπουγάτσες (σσ. άσχετη παρομοίωση... αλλά θέλετε να μου πείτε ότι η μπουγάτσα δεν είναι διαδεδομένη;)

Δια την αποφυγή οιασδήποτε παρεξηγήσεως, ο παραπάνω διάλογος γυρολόγου-καημένου δεν εμπεριείχε σωματικά εμένα (βασικά έγινε ανάμεσα στο γυρολόγο και τον φίλτατο Τέλη-Τιπιτέλη -σσ. καλή μετάφραση δεν έκανα του nick σου;) αλλά έγινε κάπου στο παζάρι (ανάμεσα στον τρίτο πάγκο και στη φωτιά των φακίριδων). Βέβαια, σαν ψυχικά συνδεδεμένος με το νυχτοπάζαρο ήμουν εκεί ψυχικά (ναι πανταχού παρών αλλά δεν πληρώνει τα πάντα, να το ξεκαθαρίσουμε). Ο διάλογος μου μεταφέρθηκε ενώ βρισκόμουν σε εκστατική μανταρινοφαγία στον πάγκο της διοίκησης (οπότε όλες οι σημειώσεις μου είναι αληθείς).

Τέλη, συγνώμη δια τον προσεταιρισμό του διαλόγου σου - απλά δεν ήθελα να μπει καμιά Ρ*νια :P και να σου τα ψάλλει, αλλά μιας και χωρίσατε τα τσανάκια σας δεν υπάρχει πρόβλημα (welcome to free writing the club !!)